เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 สังหารเยว่
เมื่อเห็นเซี่ยงเซี่ยวเทียนปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ากะทันหัน ในใจของเสิ่นเยว่พลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างพวยพุ่งขึ้นมาเกาะกุมหัวใจของเขาทันที
เขาหันไปมองม้านั่งปลายเตียงตามสัญชาตญาณ กระบี่อ่อนของตนเองม้วนเก็บไว้อย่างเรียบร้อยข้างกางเกง
เสิ่นเยว่นิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนจากโซฟาแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “ที่แท้ก็อธิการบดีเซี่ยงนี่เอง ช่วงนี้ผมมาทำธุระที่จิงตู กำลังคิดอยู่พอดีว่าจะไปเยี่ยมคุณ ช่างบังเอิญจริง ๆ ที่คุณมา เชิญนั่งก่อนครับ”
เสิ่นเยว่ยื่นชี้นิ้วไปยังโซฟาตัวหนึ่งข้างกาย
เซี่ยงเซี่ยวเทียนไม่ขยับ สีหน้าเย็นเยียบราวกับถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง เขาสบตาเสิ่นเยว่ตรง ๆ แล้วเอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น “แกฆ่าลูกชายฉันทำไม”
พอได้ยินคำนี้ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเสิ่นเยว่พลันแข็งค้าง ดูท่าเซี่ยงเซี่ยวเทียนจะมาแก้แค้นแทนลูกชายจริง ๆ
“คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้ฆ่าลูกชายของคุณนะ ถ้าไม่เชื่อคุณตรวจสอบกล้องวงจรปิดของโรงแรมได้เลย ช่วงนี้ผมอยู่แต่ในโรงแรมตลอด ไม่ได้ก้าวออกไปไหนเลยสักก้าว”
เสิ่นเยว่อธิบายพลางโคจรพลังเทวทูตไปยังแขนขาอย่างเงียบ ๆ เตรียมพร้อมรับมือการจู่โจมกะทันหันของเซี่ยงเซี่ยวเทียนตลอดเวลา