0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ไปเยี่ยมรุ่ยซี

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องสวีตประธานาธิบดีของซูรุ่ยซี ดวงตาของกู้เสี่ยวอิ่ง จางจิ้งอี๋ และเซี่ยงจิ่งเหวินทั้งสามคนต่างก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

ห้องนั่งเล่นกว้างขวางสว่างไสว ด้านนอกสุดเป็นแถวหน้าต่างบานกระจกจรดพื้น มองทะลุบานหน้าต่างออกไปจะเห็นโคมไฟถนนริมทะเลสาบชิวหมิงทอดยาวไปจนสุดสายตา

ด้านหนึ่งของห้องนั่งเล่นวางโต๊ะอาหารอันประณีต ส่วนตรงกลางเป็นชุดโซฟาวางล้อมสี่ด้าน เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการพบปะพูดคุยกลุ่มเล็ก บนผนังแขวนภาพสีน้ำมันไว้หลายภาพ ส่วนใหญ่เป็นภาพแนวทิวทัศน์ชนบท ดูสดชื่นสบายตายิ่งนัก บนชั้นหนังสือชิดผนังอีกด้านหนึ่งยังมีกระเป๋าใส่ไวโอลินวางอยู่ คิดว่ายามว่างซูรุ่ยซีก็คงจะหยิบไวโอลินมาสีสักเพลงเป็นแน่

“ว้าว รุ่ยซี ที่ที่เธออยู่นี่มันหรูหราอลังการเกินไปแล้วมั้ง” กู้เสี่ยวอิ่งอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเดาะลิ้นชื่นชม

จางจิ้งอี๋เอ่ยตามขึ้นมาเช่นกัน “เธออยู่ห้องใหญ่ขนาดนี้คนเดียว ไม่กลัวบ้างเหรอ”

ซูรุ่ยซียิ้มพลางส่ายหน้า “นี่เป็นโรงแรมที่เพื่อนของพ่อฉันเปิดน่ะ อาศัยบารมีพ่อฉัน ก็เลยจัดห้องแบบนี้ให้ฉัน”