0091

⬢⬢⬢

ตอนที่ 91 สับเปลี่ยนข้ามฟ้า

มุมปากของเสิ่นเยว่ยกขึ้นเล็กน้อย พลางแย้มยิ้มเอ่ยว่า “ยังไม่ทิ้งหัวใจเด็กสินะ หึ ๆ ผมจะถือว่าคำนี้เป็นคำชมแล้วกัน”

ขณะพูด เขาก็หยิบรีโมตคอนโทรลสีดำอันหนึ่งขึ้นมา แล้วกดไปที่เพดานเหนือศีรษะ

ที่แท้ เพดานกลับสร้างขึ้นจากจอแอลอีดีทรงกลมทั้งบาน เมื่อสวิตช์เริ่มทำงาน จึงค่อย ๆ ปรากฏภาพท้องฟ้าสีครามและเมฆขาว จอแอลอีดีคมชัดเป็นอย่างยิ่ง เมื่อแหงนหน้ามองขึ้นไป ก็ราวกับกำลังชมท้องฟ้าของจริงอยู่จริง ๆ ทั้งยังมีเสียงน้ำไหลและเสียงนกขับขานตามธรรมชาติแว่วมาพร้อมกัน

ซูรุ่ยซีอดอุทานอย่างทึ่งใจไม่ได้ “ว้าว นี่มันน่าทึ่งเกินไปแล้ว!”

เสิ่นเยว่ยกมุมปากขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ชี้ไปที่เก้าอี้เอนตัวหนึ่งในห้องลับพลางเอ่ยว่า “ผมมักจะนอนตรงนี้เพื่อทำสมาธิเงียบ ๆ คนเดียว”

ซูรุ่ยซีย้ายสายตาไปยังเก้าอี้เอนตัวนั้น มันเป็นเก้าอี้หนังแท้สีเทาอมเบจ ดูแล้วคล้ายกับแบบที่นักจิตบำบัดนิยมใช้เป็นอย่างมาก หากได้นอนบนเก้าอี้ตัวนี้แล้วแหงนมองท้องนภา ย่อมทำให้คนผ่อนคลายลงได้มากแน่ ๆ

“แล้วเวลาคุณทำสมาธิ คิดเรื่องอะไรบ้างล่ะคะ”