เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 66 พบปะกันที่เจียงซานเฉิง
เวลาหนึ่งทุ่มสี่สิบห้านาที เซี่ยงจิ่งเหวินกับเหลิ่งเยว่ซานเดินเข้าไปในซุ้มประตูที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายคลาสสิกของภัตตาคารเจียงซานเฉิง
อาหลี่ที่ยืนอยู่ในเงามืดซึ่งแสงไฟริมทางส่องไปไม่ถึงมองแผ่นหลังของทั้งสองที่กำลังเดินขึ้นชั้นสองจนลับสายตาตรงหัวมุม เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรไปยังเบอร์หนึ่ง
“ฮัลโหล เหล่าอู๋เหรอ ขับรถของนายมาที่ภัตตาคารเจียงซานเฉิงที”
เหล่าอู๋ในปากของอาหลี่ก็คือชายคนที่ถูกเซี่ยงเซี่ยวเทียนปาเอกสารใส่หน้าในห้องทำงานของอธิการบดีเมื่อตอนกลางวันนั่นเอง อันที่จริงเขามีอายุเพียงสามสี่สิบปีเท่านั้น แต่เพราะมีใบหน้าแก่เกินวัย ทุกคนจึงพากันเรียกเขาติดตลกว่า “เหล่าอู๋”
สาเหตุที่ต้องให้เหล่าอู๋ขับรถมาก็เพราะอาหลี่กะดูแล้วว่าอาหารมื้อนี้ของเซี่ยงจิ่งเหวินคงจะกินกันสักสองสามชั่วโมง จะให้ตัวเองมายืนรอเขาเฉย ๆ แบบนี้นานถึงสองสามชั่วโมงหรืออย่างไร
สู้ให้เหล่าอู๋ขับรถมาดีกว่า จะได้นั่งรอในรถได้ อีกทั้งยังสลับเวรกับเหล่าอู๋เพื่อให้ตัวเองงีบหลับได้สักตื่น อย่างไรเสียเรื่องนี้เดิมทีก็เป็นหน้าที่ของเหล่าอู๋ที่ต้องรับผิดชอบสืบสวนอยู่แล้ว ดังนั้นการให้เขาออกมาสักเที่ยวจึงเป็นเรื่องที่สมควรอย่างยิ่ง
----------------