0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 ล่อเสือออกจากถ้ำ

“คุณนี่ชอบยกยอคนอื่นข่มพวกเดียวกันจริง ๆ ความทุ่มเทแรงกายแรงใจ ยอมตายไม่ยอมถอยในการต่อกรกับเทวดาตกสวรรค์ของผมเนี่ย มันไม่คู่ควรแก่การยกย่องสรรเสริญเลยเหรอครับ” แบรด พิก ปั้นหน้าบึ้งตึงด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

“พี่จื่อฉีเขาประชดต่างหาก ท่านฟังไม่ออกเหรอคะ ถ้าพูดถึงความน่ายกย่องสรรเสริญ ท่านย่อมต้องเป็นนัมเบอร์วันอยู่แล้ว เซี่ยงเซี่ยวเทียนแม้แต่จะถือรองเท้าให้ท่านยังไม่คู่ควรเลยด้วยซ้ำ!” ซูรุ่ยซีเอ่ยพลางยิ้มแย้มหวานหยดย้อย

แม้จะรู้ว่าซูรุ่ยซีกำลังเยินยอ แต่มุมปากของแบรด พิก ก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระตุกยกยิ้มขึ้นมา

“จริงสิ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันคิดยังไงก็ไม่เข้าใจจริง ๆ ค่ะ”

ยังไม่ทันที่แบรด พิก จะประกาศแผนการขั้นต่อไป ซูรุ่ยซีก็พลันโพล่งถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“อืม ปัญหาอะไรล่ะ”

“ฉันกำลังคิดว่า ในเมื่อค่าความอันตรายของเซี่ยงเซี่ยวเทียนสูงขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ส่งเทวทูตระดับสูงมาให้มากกว่านี้เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซากไปในคราวเดียวเลยล่ะคะ หรือก็คือกลยุทธ์ตามตำราพิชัยสงครามที่ว่า ‘รวมกำลังพลที่เหนือกว่าเพื่อบดขยี้ทีละจุด’ น่ะค่ะ”