เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 กลับถึงบ้าน
“นั่งรถที่คุณขับ ฟังเพลงที่คุณฟัง…”
เมื่อเห็นผู้โดยสารแต่ละคนรีบก้าวขึ้นรถแท็กซี่ ข้างหูของซูรุ่ยซีก็พลันแว่วเพลง “ผู้โดยสาร” ของเฟย์ หว่องขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ซูรุ่ยซีพลันรู้สึกว่า การเกิดใหม่ในครั้งนี้ของเธอ ก็ไม่ต่างอะไรกับผู้โดยสารคนหนึ่งไม่ใช่หรือ?
ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ต้องเดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางสักแห่ง ไม่สวรรค์ก็นรก!
ความรู้สึกสูญเสียจาง ๆ ค่อย ๆ ปกคลุมเข้ามา ราวกับไอหมอกยามค่ำคืน
“ให้ผมไปส่งคุณกลับไหม?”
ตอนที่ใกล้จะถึงคิวหน้าสุด เซี่ยงจิ่งเหวินก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างกะทันหัน ในเงามืดของแสงไฟมองไม่เห็นดวงตาของเขาชัดนัก แต่ซูรุ่ยซีสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเขากำลังมองเธออยู่
ซูรุ่ยซียกมุมปากขึ้น ยิ้มหวานพลางเอ่ย “ทำไมเหรอ อยากฉวยโอกาสสืบที่อยู่บ้านฉันหรือไง?”