0018

⬢⬢⬢

ตอนที่ 18 บรอนซ์หรือว่าชาเลนเจอร์?

“ฮี่ๆๆๆๆ...”

เมื่อเห็นเซี่ยงจิ่งเหวินล้มลงกับพื้น เด็กหนุ่มคนนั้นก็เผยรอยยิ้มพิลึกพิลั่นราวกับตัวโจ๊กเกอร์บนไพ่ป๊อกออกมาทันที

หลังจากกวาดสายตาดูแคลนมองเซี่ยงจิ่งเหวินที่กำลังครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น เด็กหนุ่มก็ค่อย ๆ ยกเท้าขึ้น เล็งไปยังใบหน้าขาวผ่องและหล่อเหลาของเซี่ยงจิ่งเหวิน... แล้วเหยียบ... ลงไป...

เขาอยากจะเหยียบขยี้ใบหน้านี้... ใบหน้าที่ดูดีจนน่ารังเกียจ... ให้แหลกละเอียดราวกับบดขยี้ดอกกุหลาบ

ทว่า...

สัมผัสนุ่มหยุ่นใต้ฝ่าเท้าตามที่คิดไว้ยังไม่ทันมาถึง กระดูกหน้าแข้งก็พลันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรง

ราวกับมีท่อนเหล็กฟาดเข้าใส่หน้าแข้งอย่างจัง