0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 สัมผัสใกล้ชิดครั้งแรกกับเทวดาตกสวรรค์

ซูรุ่ยซีย่อตัวซ่อนอยู่หลังม้านั่งหิน ฝ่ามือมีเหงื่อซึมออกมาไม่ขาดสาย

ในใจลังเลไปมาประหนึ่งลูกตุ้มนาฬิกา ฉันควรหลบอยู่ตรงนี้ต่อไป หรือว่าควรรีบหนีไปตอนนี้เลยดี

แบรด พิก เจ้าคนงี่เง่า คนขี้ขลาดแถมยังเป็นไอ้สารเลวนี่ ก่อนหายตัวไปทำไมไม่ทิ้งสัญญาณอะไรไว้บ้างเลยนะ!

ช่างเถอะ แทนที่จะนั่งรอความตาย สู้ฉวยโอกาสนี้รีบหนีกลับหอพักยังดีกว่า!

มองซ้าย แลขวา รอบข้างไม่ได้มีสิ่งผิดปกติใด มีเพียงนักศึกษาไม่กี่คนเดินผ่านด้านนอกสวนวอลนัตเป็นครั้งคราว

ฉวยโอกาสตอนนี้...

ซูรุ่ยซีรีบลุกขึ้นยืนจากหลังม้านั่งหิน วิ่งกระโจนออกไปนอกสวนวอลนัตด้วยความเร็วระดับวิ่งสปรินต์ร้อยเมตร