กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พานอี้ฝานรับตัวลูกชายของตนมาเช่นกัน พลันที่เข้ามาอยู่ในอ้อมอกของพานอี้ฝาน เด็กก็ตื่นขึ้นมา
“พ่อ”
ยามเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย พานอี้ฝานเองก็ปวดใจสงสารเด็ก จึงโอบกอดเข้ามาแนบอก
“อืม พ่ออยู่นี่”
ทิงเช่อซบอยู่ในอ้อมกอดของพานอี้ฝาน เขาไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย พานอี้ฝานเองก็รู้ จึงไม่ได้เอ่ยถามอะไรกันลูกชายมากความ
ทุกคนถึงได้เตรียมตัวกลับกัน ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้ตำรวจจัดการไป
“ไปกันเถอะ พวกเราทุกคนกลับกันเถอะ”
ซูซวี่ซวี่ขึ้นรถแล้วให้หูตี๋ส่งเด็กมาให้เธอ เธอจะอุ้มไว้แล้วให้หูตี๋ขับรถ
แต่พ่อหูกลับเอ่ยขึ้นว่า “ซวี่ซวี่ ให้หูตี๋อุ้มเถอะ พ่อขับเอง อีกอย่างยังมีช่างของเธออยู่อีกนะ”