กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในเมื่อตื่นแล้ว ซูซวี่ซวี่ก็นอนต่อไม่หลับตามระเบียบ
“ไม่เป็นไร ตอนนี้นอนไม่หลับแล้ว ฉันก็ลุกเหมือนกัน”
ทั้งสองคนถึงได้เดินออกไป พ่อหูกับแม่หูก็ตื่นแล้วเช่นกัน ในลานบ้านมีเพียงพวกเขาไม่กี่คน คนข้างบ้านยังไม่ข้ามมา
เช้าขนาดนี้ทุกคนคงยังไม่ข้ามมาแน่นอน
“ตื่นแล้วเหรอ รีบไปรับช่างของลูกเถอะ เขาอายุมากแล้ว คงนอนไม่หลับเหมือนกัน พวกเราจะปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวเปล่าเปลี่ยวไม่ได้”
แม่หูเห็นซูซวี่ซวี่ลุกแล้ว ก็รีบเอ่ยเร่งขึ้นมาก่อน
“ได้ค่ะ งั้นพวกเราไปเดี๋ยวนี้แหละ ชิงอวี๋ล่ะคะ”
ซูซวี่ซวี่มองไปรอบหนึ่ง ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของแม่หนูน้อย จึงเอ่ยปากถามขึ้นมา
แม่หูชี้ไปข้าง ๆ “ทางโน้นแน่ะ ไปข้างบ้านแล้ว แม่คุณเขาไปเที่ยวเล่นบ้านคนอื่นเองเป็นแล้ว พวกเธอไปกันเองเถอะ”