กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงนี้ดังขึ้น ซูซวี่ซวี่กับหูตี๋ก็คิดจะหนีก็หนีไม่พ้นแล้ว เห็นเพียงแม่หูถือไม้กวาด
วิ่งตรงรี่ออกมาทางพวกเขาทั้งสอง ซูซวี่ซวี่เห็นดังนั้นจึงรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วอุ้มชิงอวี๋ขึ้นมา
“ลูกสาว แม่คิดถึงหนูจัง แม่ขอกอดหน่อยนะ”
หูตี๋ไม่มีโล่กำบังแล้ว ได้แต่วิ่งหนีสุดชีวิต แผนการสุดพิเรนทร์ของทั้งสองคนทำให้แม่หูโมโหจนกลายเป็นหญิงปากร้ายไปทันที
“แม่คะ คราวหลังท่านอย่าทำแบบนี้อีกเลยค่ะ หนูแค่ตัวเล็ก ไม่ได้โง่นะคะ”
ซูซวี่ซวี่ไม่ได้สนใจความแก่แดดของชิงอวี๋ เพียงแค่อุ้มเธอไว้ ใช้เป็นโล่กำบังต่อไป
ไม่เห็นหรือว่าหูตี๋ถูกแม่หูจับตัวได้แล้ว ไม้กวาดฟาดลงบนตัวเขาตรง ๆ มองดูก็รู้สึกเจ็บแทนแล้ว