กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่พูดไม่ออก พูดจาห้าวหาญขนาดนี้ นึกว่าดื่มสุราเสียอีก ที่แท้ก็แค่นมไข่มุกแก้วเดียว
“ถ้าเธอจะพูดจาแบบนี้ คราวหน้าเปลี่ยนเป็นสุราก่อนค่อยพูด”
อาอิงไม่สน ดึงอาหลานเข้ามาร่วม ชนแก้วกันทั้งสามคน
“อะไรกัน ไม่เหมือนกันตรงไหน ดื่มได้ก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”
ซูซวี่ซวี่ขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับทั้งสองคน จึงเริ่มหวนรำลึกความหลังอีกรอบ
อดทอดถอนใจกับความรวดเร็วของกาลเวลาไม่ได้ เมื่อนึกถึงตอนที่อยู่ชนบทเมื่อก่อน และการลงแปลงนาทำงานทุกวัน
ต่างก็เผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
“ถ้าพวกเธอคิดถึงจริง ๆ ก็ไปสักรอบสิ แต่ตอนนี้คงยังมีเยาวชนปัญญาชนที่สอบกลับมาไม่ได้ และแต่งงานอยู่ที่ชนบทแล้วใช่ไหมล่ะ”