กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ค่ะ ขอบคุณค่ะแม่!”
แม่หูมองซูซวี่ซวี่ที่จู่ ๆ ก็เกรงใจขึ้นมาขนาดนี้จนรู้สึกไม่ค่อยชิน
“โธ่ คนกันเองทั้งนั้น เธอทำแบบนี้ทำไมกัน! แม่ก็แค่คิดว่าถ้าเธอกลับมาแล้ว ยังไงก็คงต้องพึ่งพาพวกเขาอยู่ดี
ขณะที่พวกเขามาหาถึงบ้าน พวกเราก็เลยรั้งตัวพวกเขาไว้หมดเลย”
ไม่ว่าจะอย่างไร ซูซวี่ซวี่ก็ยังคงรู้สึกซาบซึ้งใจต่อแม่หูมากจริง ๆ
รอจนกินข้าวที่บ้านตระกูลหูเสร็จ ซูซวี่ซวี่ก็มองไปยังพ่อครัวสองคนที่เธอถูกใจ
“ต้าถง เจี้ยนกั๋ว พวกนายสองคนตามฉันมา เดี๋ยวพวกเราจะพาไปดูสักรอบ ตรงนั้นเดิมทีก็เป็นหน้าร้านของฉันเองอยู่แล้ว
พอไปถึงจะได้กำชับพวกนายสักหน่อย ให้ช่วยฉันดูเรื่องการตกแต่งสถานที่