ตอนที่ 248 ไม่ตายหรอก ช่างน้อยของพวกเธอน่ะคือแมลงสาบตีไม่ตาย

คิดไปคิดมา หูตี๋ก็ปีนข้ามกำแพง มองดูห้องตรงหน้านี้

เขาผลักเปิดเข้าไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พอมองเห็นว่าไม่มีคนอยู่แม้แต่คนเดียว หูตี๋ก็รู้ทันทีว่าซูซวี่ซวี่ต้องอยู่ในห้องแน่นอน

แต่เขาไม่กล้าส่งเสียงรบกวน ได้แต่รออยู่ภายในห้องเงียบ ๆ

เขากลัวว่าหากส่งเสียงออกไป จะปลุกให้ลูกสาวที่กำลังนอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมา

อีกทั้งยังกังวลว่าซวี่ซวี่เองก็หลับไปแล้วเช่นกัน ลุงโม่ที่อยู่ข้างห้องได้ยินเสียงปีนกำแพงและเปิดประตู

ก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง ทว่าทำไมถึงไม่มีเสียงอะไรเลยตลอดแบบนี้ล่ะ

เขาหลับตาลง ช่างน่าเบื่อจริง ๆ พลิกตัว นอนดีกว่า

สองสามีภรรยาคู่นี้ก็จริง ๆ เลย ยังต้องให้ตาแก่อย่างเขามาคอยเป็นห่วงอีก