กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันถึงบอกว่าไม่ยอมยังไงล่ะ พวกเขามีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้ ฉันไม่เคยทำอะไรกันผิดเลยสักนิด”
พ่อหูลูบหลังแม่หู พลางถอนหายใจ “ฉันรู้ว่าเธออยากจะทำให้พวกเขาขยะแขยง แต่ทุกครั้งเธอก็โดนทำให้คลื่นไส้ไม่เบาเหมือนกัน
ท่าทีของพ่อตาแม่ยายแบบนั้น ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ เอาเถอะ ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก
ยังไงหลังจากนี้พวกเราก็คงไม่ไปมาหาสู่กันอีกแล้ว ถ้ามันอึดอัดทรมานใจจริง ๆ พองานเริ่มเปิดทำการ ฉันจะไปกดดันให้สักหน่อย”
แม่หูก็รู้ว่าแบบนี้มันไม่ถูก แต่เธอกลับควบคุมตัวเองไม่ได้เลย
“ฉันรู้ดีทั้งนั้น แต่เธอรู้ไหม ฉันแค่อยากจะลองไปเรื่อย ๆ แต่ทุกครั้งมันก็ทรมานแทบตาย”