กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอถึงวันรุ่งขึ้น ซูซวี่ซวี่ก็ตื่นขึ้นมาในอ้อมอกของหูตี๋ พูดตามตรงว่า อยู่ในอ้อมอกของหูตี๋แล้วรู้สึกปลอดภัยมากจริง ๆ
นานขนาดนี้แล้ว เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้พึ่งพาได้เหลือเกิน ซูซวี่ซวี่มองดูคิ้วและตาของหูตี๋อย่างตั้งใจ
ยื่นนิ้วมือขาวผ่องออกไปวาดเล่นบนจมูกของหูตี๋ มองดูอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เตรียมจะเอามือลง จากนั้นค่อยลุกขึ้นไปดูว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง
มือกลับถูกหูตี๋คว้าหมับเอาไว้ทันที “ซวี่ซวี่ อยู่เป็นเพื่อนฉันนอนต่ออีกสักหน่อยสิ”
ทำเอาซูซวี่ซวี่ทั้งโมโหทั้งขำ ผู้ชายคนนี้คงตื่นตั้งนานแล้วล่ะสิ แค่รอดูว่าเธออยากจะทำอะไรเท่านั้น
แต่เธอก็ยังยอมให้หูตี๋กอดเอาไว้อย่างว่าง่าย จากนั้นก็หลับตาลง นอนหลับต่อไป