ตอนที่ 182 เธอไม่ได้บอกว่าจะรอหลังปีใหม่หรอกเหรอ?

“พี่ตง อิงจื่อ ซวี่ซวี่ อาหลาน กินข้าวได้แล้ว!”

พวกเขาไม่รู้ว่าอยู่ในห้องนานเท่าไร ก็ได้ยินเสียงพานอี้ฝานตะโกนเรียกแล้ว

อาอิงรับเด็กมา “พี่ตง ให้ฉันอุ้มเถอะ พี่ไปกินข้าวก่อน!”

หานตงเบี่ยงตัวหลบ ไม่ยอมให้อาอิงอุ้ม

“อาอิง เธอไปกินข้าวก่อน ฉันขอเห่ออีกหน่อย ฉันอุ้มไปด้วยก็กินข้าวได้ ถ้าเธออุ้มคงกินไม่ได้กันพอดี”

อาอิงเห็นหานตงยืนกราน จึงไม่ได้ฝืนดึงดันอีก ในเมื่อเขาเต็มใจ เธอก็ไม่มีอะไรกันไม่ยินดี

“พี่ตง พี่เดินทางมาตั้งไกล กินข้าวยังต้องให้พี่ช่วยอุ้มเด็กอีก”

ถึงจะเป็นอย่างนั้น อาอิงก็ยังพูดจาตามมารยาท

“คนกันเองไม่ต้องเกรงใจกัน!”

พอมาถึงห้องครัว ทุกคนก็นั่งล้อมวงเริ่มกินข้าว กลิ่นเนื้อหอมฟุ้งลอยไปไกลลิบ!