ตอนที่ 177 แม่ ฉันเอง

ซูซวี่ซวี่พูดเจื้อยแจ้วออกมายกใหญ่ ลุงโม่สีหน้าเรียบเฉย ซูซวี่ซวี่ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องที่เธอพูดช่างของเธอรู้อยู่แล้ว

“ช่าง ท่านรู้จักบ้านพวกเขาเหรอ”

ลุงโม่พยักหน้า “อืม กฎระเบียบบ้านพวกเขาไม่เลว ถ้าเป็นแบบนั้น ตาแก่อย่างฉันก็วางใจแล้ว รอฉันหายดี ฉันจะไปเป็นเพื่อนเธอสักเที่ยว”

ซูซวี่ซวี่ไม่มีความเห็นแย้ง เดิมทีที่เธอบอกช่างของเธอ ความจริงก็มีความคิดแบบนี้อยู่ ไม่นึกเลยว่าช่างจะรู้ใจเธอขนาดนี้

“ได้”

สองศิษย์อาจารย์คุยกันต่ออีกพักหนึ่ง ซูซวี่ซวี่ถึงได้รู้ว่าช่างของเธอก็คือคลังข้อมูลแห่งเมืองหลวงนี่เอง

บ้านไหนเขาก็รู้ไปหมดเสียหน่อยหนึ่ง เรื่องนี้ทำให้ซูซวี่ซวี่ตกใจมาก ที่แท้คนที่มีสถานะอยู่บ้าง จำเป็นต้องจำของเยอะขนาดนี้เลยเหรอ