ตอนที่ 175 ทำไมลมทรายนี่ชอบพัดเข้าตาเรื่อยเลยนะ?

ซูซวี่ซวี่ไม่รู้ว่าพูดคุยไปนานเท่าไร รู้สึกว่าคอแห้งไปหมด ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว ซูซวี่ซวี่ถึงได้ลุกขึ้นยืน

“พ่อ แม่ ครั้งหน้าฉันจะมาหาพวกท่านใหม่นะ ดูสิ คุยแปบเดียวก็ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ตอนนี้ฉันมีความเป็นอยู่ที่ดีมาก พวกท่านวางใจเถอะ

ถ้าว่าง ก็เข้าไปบอกฉันในฝันบ้างนะ ว่าพวกท่านสองคนมีความเป็นอยู่ที่ดีไหม”

พูดจบซูซวี่ซวี่ก็ลุกขึ้นเดินจากไป ก้าวเดินพลางเหลียวมองกลับมา หยาดน้ำตาตรงหางตาเช็ดเท่าไรก็ไม่แห้งเสียที

“ทำไมเม็ดทรายพวกนี้ถึงยังคอยเข้าตาอยู่เรื่อยนะ?”

ซูซวี่ซวี่พึมพำกับตัวเองพลางเดินกลับบ้าน รออีกหน่อย ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว อีกไม่นานเธอก็จะกลับมาอยู่เคียงข้างพวกเขาได้แล้ว