กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่ไม่ได้พูดอะไรกันมาก เพียงลุกขึ้นอย่างเงียบ ๆ แล้วตามออกไปเช่นกัน เมื่อตามพานอี้ฝานทัน ก็เห็นว่าเขาได้หยุดฝีเท้าลงแล้ว
“มาแล้วเหรอ เดิมทีฉันก็เตรียมจะไปหาเธอที่ตำบลคืนนี้อยู่เหมือนกัน พี่ตงส่งจดหมายมาหาฉัน ให้ฉันบอกเธอสักคำ
หากว่างแล้วก็กลับไปสักเที่ยว ช่างของเธอดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ”
ซูซวี่ซวี่ได้ฟัง สมองก็ดังหึ่งขึ้นมา ทว่าเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเป็นการเขียนจดหมายไม่ใช่โทรศัพท์ ก็คงไม่ได้เร่งด่วนขนาดนั้น
หากซูซวี่ซวี่รู้ว่า ถ้าเธอกลับช้าไปอีกวันเดียว ช่างของเธอจะไม่มีทางช่วยชีวิตได้แล้วละก็ เธอคงแทบอยากจะตบหานตงคนส่งข่าวให้ตาย
“ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปขอลางาน แล้วจะรีบกลับไปสักเที่ยวก่อน”
“ได้!”