กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่กับอาหลานอยู่คุยเป็นเพื่อนทุกคน อาอิงไปช่วยงาน ส่วนน้องชายของอาอิงก็เดินตามเข้าไปในห้องครัว ได้กลิ่นหอมของกับข้าว
สูดจมูกฟุดฟิดอย่างแรง “ว้าว พี่เขย นายยังมีฝีมือแบบนี้ด้วยเหรอ”
คำว่าพี่เขยคำนี้ทำเอาพานอี้ฝานดีใจยกใหญ่ “รีบออกไปนั่งพักผ่อนข้างนอกเถอะ เข้ามาทำอะไรกัน ห้องครัวฉันคนเดียวก็พอแล้ว”
จากนั้นก็มองอาอิง “อาอิง พาน้องชายของเราไปพักผ่อนเถอะ ตรงนี้ฉันคนเดียวไหว พวกเราเตรียมกับข้าวไว้หมดแล้ว แค่เอาลงกระทะก็เสร็จแล้ว”
อาอิงมองมุมปากที่กลั้นยิ้มไม่อยู่ของพานอี้ฝาน ฟาดฝ่ามือลงบนหลังเขาไปทีหนึ่ง แล้วพูดเสียงเบา
“อย่าได้ใจไปหน่อยเลย พ่อแม่ฉันยังอยู่ข้างนอกนะ”