ตอนที่ 159 ฉันไม่ถามเธอก็ไม่คิดจะพูดใช่ไหม?

เธอต้องกลับไปพักผ่อนสักหน่อย ไม่กี่วันนี้ ถ้าเธอจับเพิ่มไม่ได้อีกสักหน่อยเธอไม่ยอมเชื่อแน่ เจ้าพวกเดรัจฉาน พอคิดขึ้นมาก็ยังอดด่าไม่ได้จริง ๆ

พอนอนหลับสนิทไปตื่นหนึ่ง ตื่นขึ้นมาก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็นแล้ว ซูซวี่ซวี่ไปที่บ้านของหูตี๋ก่อน รอขอข้าวฟรีกิน

ต้องบอกเลยว่ากับข้าวที่เขาทำซื้อกระเพาะอาหารของเธอไปแล้วจริง ๆ ยืนรออยู่ที่หน้าประตู แม้จะดูไร้ยางอายไปบ้าง แต่ว่า!

แล้วจะทำไมล่ะ

ยังไงก็เป็นคนรักของเขา ไม่ใช้แบบนี้แล้วจะให้ใช้วิธีอื่นหรือไงกัน?

หูตี๋เลิกงานกลับมาก็เห็นซูซวี่ซวี่นั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตูบ้านเขา รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จึงเดินเข้าไปดึงตัวเธอขึ้นมา