กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“กลับไปแล้วฉันมีเรื่องจะพูดกับนาย!”
“ได้!”
ซูซวี่ซวี่พูดจบก็ถอยกลับมา เดินตามพวกเฮ่อชิงเสวียนจากไป จากนั้นด้านหลังถึงได้มีเสียงแซวดังไล่หลังมา
พอเดินมาไกลแล้ว ซูซวี่ซวี่ถึงได้หน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ไม่กล้ามองพวกเฮ่อชิงเสวียนแม้แต่น้อย
ทุกคนไม่ได้ล้อเลียนซูซวี่ซวี่ พอกลับถึงห้องพัก ทั้งหมดก็รีบเก็บข้าวของ และจัดการตัวเองให้เรียบร้อยไปพร้อมกัน
ซูซวี่ซวี่เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าบนนิ้วมือของทุกคนต่างก็มีตุ่มพองขึ้นเต็มไปหมด
เธอไม่ได้ส่งเสียงใดออกมา แต่ในใจรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณที่พวกเขาไม่ยอมแพ้ เธอเดินตามพวกเขาเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา หลังจากเดินไปได้ระยะหนึ่ง
ถึงได้มองเห็นรถ “ไม่จำเป็นต้องพักผ่อนต่ออีกหน่อยเหรอ”