ตอนที่ 150 ถ้าชอบก็เอาไปให้หมดได้เลย

ซูซวี่ซวี่มีสีหน้างุนงง “ฉันไม่รู้เลย น่าจะมีมั้งคะ แต่ฉันไม่จำเป็นต้องใช้ ในเมืองไม่มีญาติพี่น้องแล้ว”

ตำรวจหนุ่มหุบปากฉับ ปากเสียนัก ให้แกพูดจาซี้ซั้ว

มองไปยังซูซวี่ซวี่ด้วยสีหน้ารู้สึกผิด “ขอโทษด้วยครับ ผมไม่รู้จริง ๆ”

ซูซวี่ซวี่มีสีหน้าไม่ใส่ใจ เธอแค่ต้องการมีเวลาว่างกลับไปเยี่ยมพ่อกับแม่ของเธอก็พอแล้ว อย่างอื่นล้วนไม่จำเป็น

“ไม่เป็นไร ฉันชินตั้งนานแล้ว อยู่ในหมู่บ้านก็ดีมาก อากาศก็ดี แถมทุกคนก็เข้ากันได้ง่ายมากด้วย”

ตำรวจหนุ่มยิ้มเล็กน้อย “ไม่ใช่เพราะทุกคนเข้าถึงง่ายหรอกครับ แต่เป็นเพราะคุณไม่เคยดูถูกใคร ปฏิบัติต่อทุกคนเหมือนกันหมด ทุกคนก็เลยเต็มใจที่จะคบหากับคุณ

คุณดูเยาวชนปัญญาชนบางคนสิ หยิ่งยโสโอหัง คนในหมู่บ้านไม่มีใครอยากจะสนใจพวกเขาสักคน”