ตอนที่ 115 แม่แกตัดแกออกจากตระกูลแล้ว คราวนี้ถึงกับพูดไม่ออกเลยสิ

“ถ้ามัวแต่ชักช้าอยู่อย่างนี้ พ่อจะทำให้แกหายสาบสูญไปโดยไม่รู้ตัวเลย”

ซูเหยาเหยาตกใจจนมือสั่นแล้วกดวางสาย คนทางฝั่งนั้นได้ยินเสียงสัญญาณตู๊ด ๆ ดังมาจากโทรศัพท์

โมโหจนตบโต๊ะไม้ตรงหน้าจนขาหักไปข้างหนึ่ง ใบหน้าหน้าร้อนแดง แววตาเต็มไปด้วยความอำมหิต

นังคนโง่นั่นกล้าดียังไงมาวางสายเขา ไอ้ตัวไร้ประโยชน์ทำเสียเรื่องเอ๊ย กระดาษเปล่าแผ่นเดียวยังดีใจจนเนื้อเต้นส่งไปให้เธอได้

ดูท่าคงจะอยู่มานานเกินไปแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

หลังจากซูเหยาเหยาวางสาย ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือด แข้งขาสั่นเทา หนาวสะท้านไปถึงกระดูกทั่วทั้งร่าง

คนคนนั้นพูดความจริง เขาต้องการเอาชีวิตเธอจริง ๆ คนหลอกลวง พวกคนหลอกลวงทั้งนั้น!