กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รถจอดสนิท หลายคนลงจากรถก็เห็นเว่ยฉางหลินสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ
“มากันแล้วเหรอ ไปกันเถอะ กำชับพวกนายสักหน่อยแล้วค่อยออกเดินทาง”
ดูออกว่ารีบร้อนมาก ทุกคนจึงไม่ชักช้า ลุกขึ้นเดินตามไป เป็นภาพฉากที่คุ้นเคยอีกครั้ง
เว่ยฉางหลินไม่ได้พูดจาไร้สาระ รีบกำชับสั่งความรวดเดียว
“ชิงเสวียน ต่อจากนี้พวกนายขับรถไปที่ท่าเรือกันเองนะ หลี่เจี้ยนไม่ได้ไปด้วย ฉันยังมีเรื่องต้องมอบหมายให้เขา ทุกอย่างให้ยึดความปลอดภัยเป็นหลัก”
“รับทราบ!”
หลายคนไปเอาอาหารเช้าที่โรงอาหารแล้วออกเดินทางทันที ไม่รีรอแม้แต่น้อย