กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นี่มันเกิดอะไรกัน เมื่อครู่มัวแต่เล่นสนุกกันเกินไป ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่ได้สังเกต ซูเหยาเหยาจะจู่ ๆ ก็เป็นบ้าอะไรขึ้นมา ช่างไร้สาระสิ้นดี
ซูซวี่ซวี่ไม่แยแสสักนิด “เธอไปสิ ฉันก็แค่ตอบแทนด้วยวิธีการเดียวกันเท่านั้นแหละ อีกอย่างเธอลองดูคนมากมายข้างหลังเธอสิ
ใครบ้างไม่เห็นว่าเธอเอาก้อนหินห่อหิมะมาปาใส่ฉัน ขี้เกียจจะแฉเธอแท้ ๆ ยังจะมาเห่าหอนอยู่ตรงนี้อีก ช่างให้ท้ายจนเหลิงจริง ๆ”
ทุกคนเข้าใจกระจ่างแจ้ง ต่างก็ขยับถอยห่างจากซูเหยาเหยาไปเล็กน้อยโดยจิตสำนึก
ซูเหยาเหยาเห็นดังนั้นจึงเอามือกุมศีรษะที่เลือดไหลแล้ววิ่งหนีไป ตอนจากไปยังถลึงตาใส่ซูซวี่ซวี่ทีหนึ่ง ซูซวี่ซวี่หมดคำจะพูดพลางกลอกตาบน