เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่มองใบหน้าที่คุ้นตาเหล่านี้แล้วก็รู้สึกขบขันจนแทบหัวเราะออกมา นี่มันไม่ใช่พวกขี้ขลาดตาขาวไม่กี่คนนั้นหรอกเหรอ ยังมีหน้ากล้าโผล่มาอีกหรือยังไง
เพียงแต่ตอนนี้ในมือของคนพวกนี้ต่างถือท่อนไม้อยู่ คนก็เพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน และกำลังจ้องมองซูซวี่ซวี่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
ซูซวี่ซวี่เห็นท่าทีเช่นนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองคงยังกลับไม่ได้อีกแล้ว คงต้องรอจนถึงช่วงค่ำกว่าจะถึงหมู่บ้าน อยู่แต่บ้านก็ไม่มีเรื่องแท้ ๆ พอออกมาข้างนอกทีไรเป็นต้องเจอแต่เรื่องชวนปวดหัวทุกที
“นังตัวดี แกบังอาจส่งหัวหน้าของพวกเราเข้าไปข้างใน วันนี้พวกพี่คนนี้ไม่ปล่อยแกไว้แน่ พี่น้องทั้งหลาย นังผู้หญิงคนนี้แหละ
มันกล้าลงมือกับหัวหน้าของพวกเรา ทุกคนลุยเข้าไปเลย ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราคนเยอะกว่า ไม่กลัวมันหรอก”