ตอนที่ 89 จัดการคนกันเองเหมือนพวกญี่ปุ่นงั้นเหรอ?

วุ่นวายแบบนี้อยู่พักใหญ่ เวลาก็ไม่เช้าแล้ว เป็นช่วงเที่ยงวันพอดี เว่ยฉางหลินก็ไม่ได้ห้ามเธอไว้ เธอจึงกลับไปพักผ่อน สมองเมล็ดแตงรู้สึกมึนงงไม่ค่อยแจ่มใสอยู่บ้าง

“ฉันกลับไปก่อนนะ ไปนอนให้สมองเข้าที่เข้าทางแล้วค่อยมาหาพวกคุณใหม่!”

คนทั้งกลุ่มถูกคำพูดของเธอทำให้ขำออกมา “กินข้าวก่อน ค่อยไปพักผ่อนช้า ๆ!”

ในมือของซูซวี่ซวี่มีซาลาเปาโผล่ขึ้นมาสองลูก “ฉันมีแล้ว พวกคุณไปกินเถอะ!”

พอทุกคนเห็นว่าสีหน้าของเธอยังไม่ฟื้นตัวดี ก็ไม่ได้ฝืนใจอีก ซูซวี่ซวี่จึงเดินกลับห้องส่วนตัวของเธอ

ไม่ได้พูดเกินจริงเลย พอทิ้งตัวลงบนเตียงก็หลับไปทันที การนอนครั้งนี้ลากยาวไปจนถึงเที่ยงวันของวันรุ่งขึ้น