ตอนที่ 74 สารเลวเอ๊ย!

“ซวี่ซวี่ เก็บก่อนเลย ไม่ต้องเหลือให้พวกสารเลวนี้แม้แต่นิดเดียว!” เซี่ยมู่หยางเอ่ยปากขึ้นมาทันที

แค่น้ำเสียงซูซวี่ซวี่ก็ฟังออกแล้ว เธอโบกมือใหญ่ทีเดียว และยังคงเก็บกวาดไปกระทั่งบ้านเรือนจนไม่เหลือเช่นเดิม จุดแล้วจุดเล่า พอถึงตอนที่เก็บจุดที่ห้า สิ่งที่พบกลับไม่ใช่สิ่งของแต่เป็นคน ไม่สิ คนพวกนี้ก็เป็นสิ่งของเหมือนกัน! ไอ้สุนัขลอบกัด!!!!!!

เมื่อเผชิญหน้ากับคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ตรงข้าม พูดไม่เข้าหูก็เริ่มเปิดฉากสู้กันทันที ซูซวี่ซวี่จึงล่าถอยออกจากสมรภูมิด้วยความเร็วสูงสุด

ซูซวี่ซวี่หาจุดที่ปลอดภัยแห่งหนึ่ง และยกเก้าอี้ตัวเล็กออกมาจากมิติอย่างรู้ใจตัวเองเป็นที่สุด เพราะกลัวว่าจะทำให้เท้าของตัวเองต้องลำบาก