ตอนที่ 72 เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน!

ซูซวี่ซวี่ไม่ได้ไปสอบถามพยาบาล เพราะเธอสัมผัสได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องตามเธออยู่

เธอรีบเดินออกจากโรงพยาบาลแต่ยังไม่ไปไหน เพียงหาที่นั่งลงด้านนอกโรงพยาบาล ตอนนี้เธอดูเหมือนคุณป้าวัยกลางคนคนหนึ่ง

เมื่อสัมผัสได้ว่าสายตาคู่นั้นยังคงจับจ้องตามมา เธอก็ก้มหน้าลงพลางยกยิ้มที่มุมปาก

ทว่ายามเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง น้ำตาก็ไหลอาบสองแก้ม เธอถือกล่องข้าวนั่งร้องไห้ เงียบ ๆ อยู่หน้าประตูโรงพยาบาลตามลำพัง ไม่ว่าใครเห็นเข้าก็คงคิดว่ามีคนในครอบครัวเกิดเรื่องร้าย

น้ำตาของซูซวี่ซวี่ร่วง เผาะ ๆ แต่ในใจกลับครุ่นคิด