กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พวกเขาไปได้ไม่นาน รถบรรทุกทหารคันแล้วคันเล่าก็แล่นเข้ามา เว่ยฉางหลินยืนรอต้อนรับอยู่ที่ประตู มองดูทุกคนลงจากรถแล้วทำความเคารพ
“ผู้บังคับกองพันเว่ย ขอบคุณครับ พวกเรามารับของแล้ว!”
คนที่เอ่ยปากพูดคือชายหนุ่มคนหนึ่ง ยืนอยู่ตรงข้ามเว่ยฉางหลิน ดูเหมือนคนหนุ่มเลือดร้อนไม่ประสีประสา
“อืม ไปเถอะ รีบขนขึ้นรถให้เสร็จจะได้รีบออกเดินทาง ไม่อย่างนั้นถึงเวลานั้นต้องคลำทางออกเดินทางตอนมืดมันไม่ปลอดภัย!” เว่ยฉางหลินพูดจบก็พาทุกคนเดินไปยังคลังสินค้า
กองกำลังหลักรออยู่ที่หน้าประตูคลังสินค้าแล้ว รอเพียงแค่รถของทุกคนเข้าประจำที่ ทางนี้ก็เริ่มขนของขึ้นรถอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ส่วนพวกซูซวี่ซวี่ก็นอนหลับกันเกลื่อน