กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินสืออวี่เอ่ยปากห้าม “ซวี่ซวี่ เธออย่าเพิ่งไปเลย หัวหน้าหน่วยทำใจได้แล้วเดี๋ยวก็กลับมาเอง”
ซูซวี่ซวี่มองดูหลินสืออวี่ คนที่อ่อนโยนถึงที่สุด “เมื่อกี้เกิดอะไรกันขึ้นกับเขาเหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ”
ทุกคนส่ายหน้า พวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน!
ซูซวี่ซวี่จนปัญญา ถือหมั่นโถวสองลูกกับอาหารสองส่วนเดินไป “ฉันไปคุยกับเขาหน่อย ไม่ต้องเป็นห่วง!”
เมื่อเห็นว่าห้ามเธอไม่ได้ ทั้งสองสามคนก็ไม่ได้ขัด ควรจะให้หัวหน้าหน่วยได้พูดออกมาบ้าง ไม่อย่างนั้นอะไรกันก็เอาแต่เก็บกดไว้ในใจจะทำให้เสียสุขภาพเอาได้
ซูซวี่ซวี่คลำทางในความมืดมาถึงที่ของเฮ่อชิงเสวียน นั่งลงตรงข้ามกับเฮ่อชิงเสวียน แล้วยื่นกล่องข้าวส่งไปให้
“กินข้าวก่อนเถอะ!”