กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่ขี้เกียจตามใจนิสัยเสียของคนพวกนั้นเต็มทน “ฉันไม่มีเงินแล้วพวกเธอจะให้เหรอ พร่ำบ่นพร่ำเพ้ออยู่ได้ ใช้เงินพวกเธอหรือไง อย่ามาทำประสาทเสียแถวนี้!”
อู๋อวี้เจินคิดไม่ถึงว่าซูซวี่ซวี่จะตอกกลับตนตรง ๆ โมโหจนขอบตาแดงก่ำ ทำเอาซูซวี่ซวี่พูดไม่ออก
“ร้อง ร้องเข้าไป วาสนาที่มีคงร้องจนหายหมดกันพอดี” เยาวชนปัญญาชนคนอื่น ๆ กลั้นขำ พวกเขาไม่ชอบหน้าสามคนนี้มานานแล้ว เพียงแต่ปกติสามคนนี้ก็แค่พูดพล่ามไปเรื่อยจึงขี้เกียจจะเอาความ
ทว่าในใจย่อมรู้สึกอึดอัดคับแค้นอยู่บ้าง พอเห็นพวกนั้นโดนซูซวี่ซวี่ตอกหน้าหงาย ทุกคนจึงมองเป็นเรื่องสนุก ไม่มีใครเอ่ยปากช่วยคลี่คลายสถานการณ์เลยแม้แต่คนเดียว