กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่กระชากของที่ยัดอยู่ในปากของซูเจี้ยนกั๋วออกมาในคราวเดียว “คุณอาอยากพูดเหรอ เอ้า ดึงออกแล้ว พูดสิ!”
เธอมองซูเจี้ยนกั๋วด้วยสีหน้าเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง เดินวนไปวนมาตรงหน้าเขา พลางเหลือบมองไอ้แก่ที่กำลังสั่นงันงกเป็นระยะ ๆ ตอนนี้อารมณ์ของซูซวี่ซวี่ยิ่งแย่ลงกว่าเดิม
เมื่อเห็นว่าซูเจี้ยนกั๋วยิ่งสั่นระริกหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่กลับเงียบกริบไม่ยอมผายลมออกมาแม้แต่แอะเดียว ซูซวี่ซวี่ก็ก้าวเข้าไปตบหน้าฉาดใหญ่ทันที
“เมื่อกี้ไม่ใช่ว่าอยากพูดหรอกเหรอ ตอนนี้กลายเป็นใบ้ไปแล้วหรือไง”
กลิ่นเหม็นสาบปัสสาวะสายหนึ่งลอยมาเตะจมูก แววตาของซูซวี่ซวี่เปลี่ยนเป็นความรังเกียจขยะแขยง ช่างน่าสะอิดสะเอียนจริง ๆ