ตอนที่ 35 นี่กลัวว่า...เธอจะกินไม่อิ่มในชนบทล่ะสิ!

“เธอไปทำไมไม่เรียกพวกเราสองคนไปด้วยล่ะ”

ซูซวี่ซวี่โบกมือไปมา มองดูข้าวในชามทั้งสามใบที่มีปริมาณเท่ากันหมด แล้วยกขึ้นมาหนึ่งชามอย่างตามสบาย “พวกเธอต้องทำกับข้าว ฉันก็เลยไปคนเดียว ไม่ได้เปลืองเวลาอะไรเท่าไหร่หรอก”

เธอมีตัวช่วยโกง จึงไม่จำเป็นต้องให้เธอมาคอยตักขึ้นมาทีละพลั่ว ๆ จริง ๆ

ทั้งสองคนไม่พูดอะไรอีก หลังทั้งสามคนกินเสร็จ เมื่อเห็นว่าพวกเขาสองคนเหนื่อยล้าแทบแย่ เธอจึงไปล้างชามล้างกระทะด้วยตัวเอง

ตอนกลับมาทั้งสองคนก็ผล็อยหลับไปแล้ว บนเตียงของเธอยังมีเงิน 5 เหมาอยู่ 2 ใบ เธอหยิบขึ้นมาใส่กระเป๋าเสื้อ ถือถังไม้ 2 ใบแล้วเดินออกจากประตูไป

น้ำในเรือนเยาวชนปัญญาชนเธอไม่มีทางผลาญของคนอื่นจนหมดในคราวเดียวแน่ เธอมีเรี่ยวแรงและวิธีจัดการเหลือเฟือ