ตอนที่ 29 พวกเธอหอบลูกจูงหลานมาลงชนบทกันเหรอ?

พอกินอิ่มแล้วซูซวี่ซวี่ก็ไปล้างกล่องข้าวให้สะอาด พอนำกลับมาก็รู้สึกง่วงมาก จึงเดินมานั่งพักผ่อนข้างกายเด็ก

ช่วงเวลานี้เธอไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่เลย ทั้งตัวจึงรู้สึกล้าไปหมด

ในที่สุดก็ไม่มีเสียงเอะอะโวยวายและกลิ่นเหม็นสารพัดอย่างในตู้โดยสารเสียที เพียงแค่นั่งลงได้อย่างสบายใจก็พอ

ทำเอาพวกผู้ชายตัวโตหลายคนมองตาค้าง สหายซูคนนี้ไม่ระแวงและวางใจพวกตนเกินไปหน่อยหรือ

เฮ่อชิงเสวียนชำเลืองมองพี่น้องไม่กี่คนนี้ของตน ส่งสัญญาณให้พวกเขาเงียบเสียง ส่วนตัวเองก็เอนหลังพิงเก้าอี้เริ่มพักผ่อน

วุ่นวายกันอยู่นานจนถึง 8.00 น. แล้ว

เด็กในผ้าห่อตัวทารกว่าง่ายมาตลอด กินอิ่มก็นอน หิว ฉี่ หรืออึเมื่อไหร่ก็จะส่งเสียงครางฮือ ๆ พลางจ้องมองซูซวี่ซวี่