กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่มองดูใบไม้ที่หมุนคว้างอยู่บนพื้น ร้องไห้จนพูดไม่ออก
ในที่สุดใบไม้ก็ค่อย ๆ ลอยขึ้นมารองรับหยดน้ำตาเม็ดโตที่ดรอปลงมา
ราวกับกำลังบอกซูซวี่ซวี่ว่า เธอต้องเข้มแข็ง จะร้องไห้ไม่ได้
ร้องไห้อยู่พักหนึ่งก็เช็ดน้ำตาจนแห้ง!
ปรับอารมณ์ของตัวเองเล็กน้อย แล้ววิ่งไปทางโรงพยาบาล
เธอรู้ว่าหลิวชุ่ยฮวาต้องไม่อยู่บ้านอย่างแน่นอน!
ส่วนลูกชายหญิงคู่นั้นของบ้านหล่อนก็ไม่รู้แล้ว ตระกูลซูเป่าไม่เห็นแม้แต่เงาตั้งแต่เช้าตรู่ ไม่รู้เหมือนกันว่าวิ่งไปไหน
ส่วนซูเหยาเหยา คงไปออกเดตกับนักเลงไร้แก่นสารคนไหนสักคนแน่ ๆ
“อาสะใภ้ อาสะใภ้! คุณอาของฉันเขา……”
หลิวชุ่ยฮวาหันหน้ามามองซูซวี่ซวี่ราวกับเครื่องจักร