ตอนที่ 10 ลุยมันเลยสิ

“ฉัน ฉันจริงๆ แค่กๆๆ จริงๆ แล้วไม่รู้!”

ชายชาวประเทศ R ก็โมโหจัด กวาดตามองรอบตัว เห็นท่อนไม้ จึงหยิบขึ้นมาหมายจะฟาดใส่ร่างหม่าหย่งเฉียง

ทว่าถูกผู้ชายคนอื่นที่เป็นคนในวงการเดียวกันห้ามเอาไว้

“อย่าตีให้ตายเชียว ยังมีประโยชน์อยู่ ของพรรค์นั้นน้าชายมันต้องหามาเพิ่มได้อีกแน่”

ชายคนที่ถูกรั้งไว้จึงค่อยได้สติกลับมาเล็กน้อย

“แก กลับไป เอามาอีกชุด ไม่อย่างนั้นฉันเอาแกตายแน่!”

หม่าหย่งเฉียงพอได้ยินก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีออกไปข้างนอก ราวกับมีผีร้ายไล่ตามหลังมาอย่างไรอย่างนั้น

ทั้งร้องไห้ทั้งวิ่งเตลิด

“ผี มีผีจริงๆ มีผีอยู่จริงๆ!”

สภาพเหมือนคนจิตวิญญาณฟั่นเฟือน พอวิ่งไปถึงที่ที่มีคน ก็ดึงรั้งคนอื่นแล้วบอกว่ามีผี ผีมันฮุบของไปได้