กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คำตำหนิของซูเจี้ยนกั๋ว ทำให้คำพูดทั้งหมดที่ซูเหยาเหยาอยากจะเอ่ยต้องกลืนกลับลงคอไป
ทำไมพ่อของเธอต้องคอยเอาอกเอาใจนังสารเลวตัวน้อยคนนี้ด้วย
“พ่อ!”
“อย่ามาพูดไร้สาระกับพ่อ!”
ซูเหยาเหยาไม่อยากมองหน้าพ่อของเธออีก จึงเดินกล้ำกลืนความคับแค้นใจไปที่ข้างเตียงของหลิวชุ่ยฮวา
ซูซวี่ซวี่ดูซวยแล้วรู้สึกไร้อรรถรส
“อาสะใภ้ ท่านพักผ่อนให้ดี ดี! ดี! เถอะ พรุ่งนี้ฉันจะมาเยี่ยมท่านใหม่”
“คุณอา ฉันกลับก่อนนะ”
พูดจบก็ยิ้มพลางมองไปยังหลิวชุ่ยฮวา ซึ่งในสายตาของหลิวชุ่ยฮวามันคือการยั่วยุชัด ๆ
“นังสารเลวตัวน้อย ไสหัวไป ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นหวังดี!”