เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 ลำดับกาลเวลาสิบเท่า ระดับเอส
ณ เขตบรรพชนตระกูลหลัว หลัวหมิงเซวียนเหม่อมองจุดบนท้องฟ้าที่วัตถุขนาดมหึมาเพิ่งอันตรธานหายไปอย่างเลื่อนลอย
"ตอนนี้เข้าใจแล้วหรือยัง ทางตระกูลตัดสินใจทุ่มทรัพยากรทั้งหมดให้หยางฟานแล้ว อย่าว่าแต่แกเลย ต่อให้รวมฉันกับแม่ของแกเข้าด้วยกัน ตอนนี้ก็ยังมีค่าไม่เท่าเขาด้วยซ้ำ" หลัวเสวียนเอ่ยปลอบ
"ผมต้องไปจริงๆ เหรอครับ" หลัวหมิงเซวียนถามอย่างไม่ยินยอม
หากปราศจากตระกูล เขาก็จะไม่มีแหล่งทรัพยากรที่มั่นคง แล้วอาณาจักรเทพของเขาจะพัฒนาต่อไปในอนาคตได้อย่างไร
"ไม่มีทางเลือกอื่น ฉันจะหาเมืองระดับอำเภอที่ห่างไกลให้แกไปอยู่ และซื้อคฤหาสน์ให้หลังหนึ่ง ส่วนเรื่องอนาคตของแก... ช่างมันเถอะ ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว" หลัวเสวียนโบกมือ แววตาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา