เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98: การตอบสนองของตระกูลลั่ว
ลั่วเฉิงเฟิงลุกขึ้นยืน ชี้หน้าด่าลั่วเสวียนทันที "ลั่วเสวียน เจ้าไม่อายบ้างหรืออย่างไร! เอาเรื่องความขัดแย้งของเด็กรุ่นหลังมาพูดในที่ประชุมตระกูล! เพื่อไอ้ลูกชายไม่ได้ความของเจ้า เจ้าถึงกับไม่สนใจกฎระเบียบของตระกูลแล้วใช่ไหม!"
"อัจฉริยะระดับหนึ่งต้องใช้ทรัพยากรมหาศาล หากเขาแซ่ลั่ว ข้าย่อมไม่คัดค้าน แต่นี่เขาแซ่หยาง"
"เช่นนั้นภรรยาของเจ้า เหราหมิงหมิง ก็ไม่ควรออกความเห็นในที่ประชุมตระกูลเหมือนกัน นางก็ไม่ได้แซ่ลั่วไม่ใช่หรือ"
"นั่นมันคนละเรื่องกัน!"
ลั่วไห่ตบโต๊ะอย่างแรงอย่างที่ไม่ค่อยได้ทำบ่อยนัก
เสียงดังปัง ลั่วไห่ลุกขึ้นยืนพร้อมกล่าวว่า "ทะเลาะเบาะแว้งกันเช่นนี้มันเหมาะสมแล้วหรือ หากตระกูลต้องการพัฒนาและรุ่งเรืองสืบไปชั่วลูกชั่วหลาน ย่อมไม่อาจพึ่งพาการแก่งแย่งชิงดีกันเอง แต่ต้องอาศัยกฎตระกูลที่ยุติธรรม เที่ยงธรรม และโปร่งใส"