เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92: ข้าไม่เล่นแล้ว
สถานการณ์พลันตกอยู่ในความโกลาหลอย่างหนัก เสียงกรีดร้องและเสียงฉีกกระชากดังระงมขึ้นอย่างต่อเนื่อง
"พี่เทียนเหิง ท่านแน่ใจนะว่านี่คือไวรัสซอมบี้?" หลี่เฉิงเจ๋อตัวสั่นสะท้าน ยามนี้เขามองไปยังเหล่าผู้ศรัทธาที่ตนเองพามาด้วยแววตารังเกียจจางๆ ราวกับไม่อยากพากลับบ้านอีกต่อไป
สำหรับตัวตนระดับเทพเจ้า ไวรัสซอมบี้ถือเป็นมหันตภัยทำลายล้าง หากเกิดติดเชื้อโดยไม่ตั้งใจ ผู้ศรัทธาทั้งหมดในอาณาจักรเทพจะต้องเผชิญกับความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์
คนสติครบถ้วนที่ไหนจะกล้าปล่อยให้อาณาจักรเทพของตนเองแปดเปื้อนไวรัสซอมบี้กัน?
"บ้าไปแล้ว! ข้าไม่เล่นแล้ว พวกเจ้าเอาผู้ศรัทธาพวกนี้ไปบัญชาการต่อเถอะ ข้าไม่เอาแล้ว ลาก่อน"
"ต่อจากนี้ไป เวลาเจอหน้าหยางฝาน ข้าจะเดินอ้อมให้ไกลเลย หมอนี่มันคนบ้าชัดๆ"
...