กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35: ไม่ช้าก็เร็ว ข้าต้องตกกระป๋องแน่
หากจ้านอวิ๋นเซียวรู้ว่าหยางฝานประเมินตนเช่นไร เกรงว่าคงโกรธจนสบถด่าออกมาดังลั่นเป็นแน่
สำหรับปุถุชนคนธรรมดา การจะไต่เต้าขึ้นสู่ขอบเขตกึ่งเทพทีละก้าวด้วยความพยายามล้วนๆ หากไม่เดินบนวิถีมารและเส้นทางนอกรีตเหล่านี้ จะเป็นไปได้อย่างไร?
แม้ศักยภาพของเขาจะเหือดแห้งไปแล้ว แต่ในบรรดาคนธรรมดาเช่นเขาหนึ่งหมื่นคน จะมีสักกี่คนที่ก้าวขึ้นเป็นกึ่งเทพได้?
จ้านอวิ๋นเซียวแบ่งปันประสบการณ์นี้ให้หยางฝานด้วยความหวังดีอย่างแท้จริง ทั้งยังแจกแจงข้อดีข้อเสียอย่างชัดเจน
ในฐานะคนธรรมดาด้วยกัน ย่อมมีความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกันเป็นธรรมดา
น่าเสียดายที่หยางฝานครอบครองพรสวรรค์ระดับเอสเอสเอส จึงไม่อาจซาบซึ้งในเจตนาอันดีของอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย