กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงเอ๋อร์กระชับเสื้อคลุมบนร่างให้แน่นขึ้น แขนเรียวบางโอบกอดตนเองไว้ แม้จะเป็นช่วงวสันต์อุ่นเดือนสี่ แต่เธอกลับรู้สึกเย็นยะเยือกประหนึ่งตกอยู่ในถ้ำน้ำแข็งท่ามกลางเหมันต์หนาวเหน็บเดือนสิบสอง
เพื่อแลกกับยาถอนพิษ เธอได้ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างไปหมดแล้ว เธอไม่เสียใจ แต่เธอกลัว เธอหวาดกลัวมาก กลัวราตรีมืดมิด และกลัวการอยู่คนเดียว