กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จิตใจของเจียงฝานจมดิ่งเข้าสู่กลุ่มสนทนา
ตอนนี้ทุกคนในกลุ่มต่าง @เขา พากันพูดคำห่วงใย ทำให้เขาอดรู้สึกอบอุ่นใจไม่ได้
【เจียงฝาน: คำห่วงใยของทุกคนข้ารับรู้แล้ว ตอนนี้ยังไม่เป็นไร ด้วยบทเรียนจากคราวก่อน บรรพชนแห่งมรรคาเหล่านั้นต้องหวาดระแวงจนเงาเป็นงูแน่
แต่กลนี้ยื้อเวลาได้ไม่ถึงหลายร้อยปี เมื่อเวลาผ่านไปนาน บรรพชนแห่งมรรคาเหล่านั้นก็จะยังลองหยั่งเชิงอีก】
【จางมู่: ทุกอย่างดำเนินตามแผน การที่พี่ฝานลงมือทำให้พวกเรามีเวลามากขึ้นบ้าง ผ่านการจัดวางของระบบ กองทัพผู้กลับชาติมาเกิดของข้าก็เริ่มเข้าสู่สนามแล้ว】
【หลิงเทียน: ฝั่งข้าก็รอประจำการอยู่ รอแค่ข่าวจากฝั่งระบบ】
【โม่เฉิน: ถึงเวลาที่วิถีเซียนของพวกข้าจะได้ปะทะกับฝั่งตรงข้ามบ้างแล้ว】