กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครู่ต่อมา หลี่เต้าเสวียนที่ความคิดแจ่มใสแล้วก็เดินออกจากสายแร่
“ออกมานานขนาดนี้ ก็ถึงเวลากลับไปดูบ้างแล้ว”
เกี่ยวกับสิ่งประหลาดนั้น จากความทรงจำของคนทั้งห้านี้ ดูเหมือนมันถูกเลี้ยงไว้ในเขตแกนกลางของสำนักมาร ที่นั่นมีบรรพชนของพวกมันคอยเฝ้ารักษา เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงข้ามเคราะห์สมบูรณ์ หลี่เต้าเสวียนจึงไม่กล้าบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า
ทุกอย่างยังต้องวางแผนกันใหม่ตั้งแต่ต้น
ร่างวูบไหว หายออกจากสำนักมารแล้วรีบมุ่งหน้ากลับบ้าน
......
“ท่านพ่อทำไมยังไม่กลับมาอีก ไหนสัญญาไว้ว่าปีเดียวจะกลับ ตอนนี้ผ่านไปกว่าสองปีแล้ว”
หลี่ชิงอวี่ถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกอีก
“คงมีเรื่องอะไรมาถ่วงไว้ละมั่ง ด้วยระดับพลังบำเพ็ญของพ่อเจ้า ไม่มีทางเกิดเรื่องหรอก”