กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายนอกป่าไผ่เขียว
หลี่เต้าเสวียนอุ้มลู่เสวี่ยฉีบนหลัง เร่งรีบเดินทางจนในที่สุดก็มาถึงจุดหมาย
ดูเหมือนการต่อสู้เมื่อครู่จะทำให้ลู่เสวี่ยฉีตกใจ จนถึงตอนนี้สีหน้าของนางยังคงซีดขาวอยู่บ้าง
“ท่านพี่ ท่านบาดเจ็บหรือไม่”
ลู่เสวี่ยฉีถามด้วยความเป็นห่วงและยังตกใจไม่หาย
การต่อสู้เมื่อครู่น่าสะพรึงเกินไป ลูกไฟหลายลูกเฉียดผ่านที่ซ่อนของนาง แต่ละลูกมีพลังไม่ธรรมดา
ระเบิดเป็นหลุมใหญ่หลายหลุมที่ระยะไกล แต่ละหลุมกว้าง 5 เมตร ลึก 2 เมตร
“ไร้อุปสรรค ข้ากลับทำให้เจ้าเสวี่ยฉีต้องตกใจกลัวต่างหาก”
หลี่เต้าเสวียนลูบหัวนางอย่างอ่อนโยน
ฝ่ายหลังซบเข้าหาเขาอย่างให้ความร่วมมือ