กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านพี่ช่างดีจริง ๆ”
ลู่เสวี่ยฉีซาบซึ้งมาก
“เมื่อก่อนตอนที่ท่านพี่จะจากไป เสวี่ยฉีก็อยากตามท่านพี่ไปด้วย แต่เสวี่ยฉีก็รู้ว่าการแสวงเซียนแต่เดิมนั้นเป็นเรื่องเลือนรางเหลือเกิน
ดังนั้นข้าจึงไม่ได้เอ่ยปากตามอำเภอใจ คิดว่าวาสนาคู่ครองระหว่างข้ากับท่านพี่คงจบลงเพียงเท่านี้ ไม่คิดเลยว่าท่านพี่จะกลับมาหาเสวี่ยฉีจริง ๆ”
นางพลิกตัวกลับมา จ้องมองหลี่เต้าเสวียนด้วยแววตาเปี่ยมไมตรี
หลี่เต้าเสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ตอนนั้นเขาจะไม่รับรู้ถึงหัวใจที่อีกฝ่ายซ่อนไว้ได้อย่างไร
เขามิใช่ต้นไม้ก้อนหิน อยู่เคียงข้างกันเสมอจะไม่รู้ได้อย่างไร?
แม้ความรู้สึกนั้นจะเล็กน้อย แต่ก็ดั่งดวงตะวันใหญ่แผดเผาหัวใจ!