กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เทียนเหอถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ได้แต่ปล่อยเรื่องนั้นไป จากนั้นกำชับว่า:
“ช่วงนี้เจ้าไม่ต้องมาที่สำนักวิชาแล้ว พักอยู่ในอาณาจักรเทพเพื่อหลบเลี่ยงกระแสลมไปก่อน”
“ท่านกู้กังวลว่าพวกนั้นจะมาหาเรื่องข้าหรือ?”
ลู่หยุนครุ่นคิด
“นี่เป็นข้อแรก ข้อที่สองคือในแดนเทพจะมีคนไม่หวังดีมาลองดีกับเจ้า เพื่อเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น หลบได้ก็หลบไปก่อน รอให้ท่านอาจารย์ของเจ้าปิดด่านฝึกตนออกมาแล้วค่อยว่ากัน”
กู้เทียนเหอทำหน้าไม่สบายใจ ส่วนใหญ่เป็นเพราะกลัวพวกนั้นจะลากเรื่องไปถึงมหาเทพแห่งเขตแดน
ถ้าเป็นเช่นนั้นก็แย่แน่
“ก็ได้ ท่านกู้ ข้าฟังท่าน”
ลู่หยุนตกลง
“เช่นนั้นก็ดี กลับไปเร่งยกระดับระดับพลังบำเพ็ญเถอะ โลกนี้สุดท้ายก็ดูกันที่กำปั้น”